kraj; Słowenia

rejon/masyw; Alpy Julijskie – masyw Kanin; baza na wysokości 1805 m n.p.m. (Velki i Mali Dol)

jaskinia; P41 (−370 m), BC10 (−863 m), P47 (nowa; 100 m, −40 m), nowe otwory P42–P47

termin; 01/08/2014 – 17/08/2014

rodzaj wyprawy; eksploracyjna – XVI letnia wyprawa STJ KW Kraków w masyw Kanin

uczestnicy;

Jacek BĄKOWSKI – Sekcja Taternictwa Jaskiniowego Klubu Wysokogórskiego (STJ KW) Kraków

Hubert CIEPLAK – Sekcja Taternictwa Jaskiniowego Klubu Wysokogórskiego (STJ KW) Kraków

Sara JAGIEŁŁO – Sekcja Taternictwa Jaskiniowego Klubu Wysokogórskiego (STJ KW) Kraków

Michał KURYŁOWICZ – Sekcja Taternictwa Jaskiniowego Klubu Wysokogórskiego (STJ KW) Kraków

Wojciech MAZIK – Sekcja Taternictwa Jaskiniowego Klubu Wysokogórskiego (STJ KW) Kraków

Jan POCZOBUT – Speleoklub Warszawski (SW) Warszawa

Paweł RAMATOWSKI – kierownik – Sekcja Taternictwa Jaskiniowego Klubu Wysokogórskiego (STJ KW) Kraków

Marcin STRUŚ – Sekcja Taternictwa Jaskiniowego Klubu Wysokogórskiego (STJ KW) Kraków

Przemysław STYRNA – Krakowski Klub Taternictwa Jaskiniowego (KKTJ) Kraków

Paulina SZELEREWICZ-GŁADYSZ – Sekcja Taternictwa Jaskiniowego Klubu Wysokogórskiego (STJ KW) Kraków

Andrzej WITAS – Sekcja Taternictwa Jaskiniowego Klubu Wysokogórskiego (STJ KW) Kraków

działalność;

Teren powyżej bazy był w dużej części pokryty śniegiem, co oznaczało dużo wody w jaskiniach i wymusiło zmianę planów. W jaskini P41 (−370 m), położonej ok. 150 m nad otworem BC10 (możliwe połączenie), działano w partiach odchodzących z Galerii (−170 m): przez ciasny meander dotarto do zawaliskowej Salki Yenga (eksplorację przerwano ze względu na niestabilne wanty), a po 35-metrowej wspinaczce Kominem Warszawki odkryto rozwidlenie – ciąg kaskad w kierunku BC10 oraz ciąg nad studnią P30; dno Studni Wampira leży tuż nad zawaliskiem Salki Yenga, co daje nadzieję na jego obejście. W partiach nad kominem skartowano 250 m; oba przodki pozostały otwarte. W BC10 (−863 m; 8. rok eksploracji) wymieniono liny od −400 do −700 m (do dna studni „Dwusetka”) i przygotowano platformę pod drugi biwak; w jedynej akcji eksploracyjnej z Czarnego Pęknięcia (−800 m) odkryto ciasny meander nad niezbadaną studzienką, z wyczuwalnym przewiewem. Najciekawszym odkryciem jest jaskinia P47 (otwór na 1927 m n.p.m., rejon szczytu Velika Zgnila Glava, 2114 m): za zawaliskiem na dnie studni wlotowej (−34 m) sala z aktywnym ciekiem i wysoki meander z silnym przewiewem (100 m, −40 m, kontynuacje). W poszukiwaniach powierzchniowych odkryto 6 nowych obiektów (P42–P47); łącznie skartowano ok. 490 m nowych ciągów. Działalność utrudniała fatalna pogoda (12–14 sierpnia przez Alpy Julijskie przeszedł huragan). Odbyło się spotkanie grotołazów działających w Kaninie (ponad 30 osób) w Domu Petra Skalara.

literatura;

■ Ramatowski P. 2015. Kanin 2014 – powiew nowości. Jaskinie nr 2-3(79-80), s. 10–11 (przekrój jaskini P41)