kraj; Meksyk

rejon/masyw; stan Puebla, Sierra Negra – Cerro Tzontzecuiculi (okolice wsi Ocotempa)

jaskinia; Sótano de Akemabis, Santito, Santo Cavernario

termin; 27/03/2008 – 27/04/2008 (udział Polki od 12/04/2008)

rodzaj wyprawy; zagraniczna z udziałem Polaków

uczestnicy;

Franco ATTOLINI – współorganizator – Meksyk

Katarzyna BIERNACKA – Speleoklub Warszawski (SW) Warszawa

Marta CANDEL – Hiszpania

Enrique OGANDO – Hiszpania

Gustavo VELA – współorganizator – Meksyk

Alan WARILD – współorganizator – Australia

+11 osób z Hiszpanii, Meksyku, USA i Kanady

działalność;

Międzynarodowa wyprawa „w stylu alpejskim” do jaskini Akemabis, odkrytej w 1990 r. i eksplorowanej do −870 m przez belgijską grupę GSAB, zorganizowana przez Meksykanów F. Attoliniego i G. Velę oraz Australijczyka A. Warilda . Jaskinię zaporęczowano do galerii na −1004 m, gdzie założono biwak. Z biwaku czteroosobowy zespół z udziałem K. Biernackiej eksplorował i kartował trzeci z przodków – za jeziorkiem pokonanym bez nurkowania. Najgłębszą odnogę nazwano Final Feliz („Szczęśliwy koniec”); ostateczna głębokość Akemabis wynosi 1101 m, a długość 3219 m. Pobliską jaskinię Santito wyeksplorowano do −580 m (skartowano do −527 m); odkryta w 2007 r. Santo Cavernario zakończyła się na −593 m (studnia 240 m). Prowadzono rekonesans na plateau na wysokości ok. 2200 m oraz pomiary powierzchniowe położenia otworów Akemabis i Akemati.

literatura;

■ Biernacka K. 2008. „Szczęśliwy koniec Akemabis”. Jaskinie nr 3(52), s. 18–20