kraj; Austria

rejon/masyw; Hoher Göll – przełęcz Hochscharte (ok. 1900 m n.p.m.)

jaskinia; Hochschartehöhlensystem: Unvollendeterschacht („Niedoróbka”), Schartenschacht, Schluckerschacht („Zjadak”)

termin; 02/07/2011 – 30/07/2011

 

uczestnicy;

Miłosz DRYJAŃSKI – Katowicki Klub Speleologiczny (KKS) Katowice

Mateusz GOLICZ – kierownik – Rudzki Klub Grotołazów „Nocek” (RKG) Ruda Śląska

Marcin GORZELAŃCZYK – Wielkopolski Klub Taternictwa Jaskiniowego (WKTJ) Poznań

Piotr GRACZYK – Wielkopolski Klub Taternictwa Jaskiniowego (WKTJ) Poznań

Bogdan GUZIK – Wielkopolski Klub Taternictwa Jaskiniowego (WKTJ) Poznań

Wojciech HOŁYSZ – Wielkopolski Klub Taternictwa Jaskiniowego (WKTJ) Poznań

Szymon KONSEK – Katowicki Klub Speleologiczny (KKS) Katowice

Paweł KRÓL – Wielkopolski Klub Taternictwa Jaskiniowego (WKTJ) Poznań

Waldemar KRZYSZTOF – Wielkopolski Klub Taternictwa Jaskiniowego (WKTJ) Poznań

Anna LIPKO – Wielkopolski Klub Taternictwa Jaskiniowego (WKTJ) Poznań

Amadeusz LISIECKI – Wielkopolski Klub Taternictwa Jaskiniowego (WKTJ) Poznań

Michał MACIOSZCZYK – Wielkopolski Klub Taternictwa Jaskiniowego (WKTJ) Poznań

Jakub NOWAK – Krakowski Klub Taternictwa Jaskiniowego (KKTJ) Kraków

Patrycjusz NOWIK – Akademicki Klub Grotołazów (AKG) Kraków

Paulina PIECHOWIAK – Wielkopolski Klub Taternictwa Jaskiniowego (WKTJ) Poznań

Marcin PRUC – Akademicki Klub Grotołazów (AKG) Kraków

Norbert SKOWROŃSKI – Wielkopolski Klub Taternictwa Jaskiniowego (WKTJ) Poznań

Przemysław SKOWROŃSKI – Sekcja Grotołazów (SG) Wrocław

Grzegorz SOKÓŁ – Wielkopolski Klub Taternictwa Jaskiniowego (WKTJ) Poznań

Piotr STELMACH – Wielkopolski Klub Taternictwa Jaskiniowego (WKTJ) Poznań

Jacek SZCZYGIEŁ – Katowicki Klub Speleologiczny (KKS) Katowice

Michał WYCIŚLIK – Rudzki Klub Grotołazów „Nocek” (RKG) Ruda Śląska

 

działalność;

Cykliczna wyprawa WKTJ w Hoher Göll, z udziałem 22 grotołazów z 6 klubów. Głównym celem było dno Unvollendeterschacht: z nowego, trzeciego biwaku na półce w szczelinie ok. 950 m poniżej otworu P. Graczyk i M. Macioszczyk już na pierwszej akcji zjechali ok. 80 m do syfonu końcowego na −1264 m (1394 m poniżej najwyższego otworu systemu – wymaga weryfikacji). Ponownie skartowano odcinek od Studni Przełamanych Lodów do Katedry (ok. 250 m pionu) – rozbieżności z dawnymi pomiarami sięgały pojedynczych procentów. W zachodniej części systemu, z biwaku na ok. −630 m za Studnią Drwala, skartowano ok. 200 m Parszywego Meandra; przodek Passat w Katandze (−750 m) po 100 m połączył się ze znaną częścią. Zmierzono od nowa Schluckerschacht („Zjadak”) – dwa równoległe ciągi do −164 i −224 m, bez odnalezienia połączenia z systemem. W Schartenschacht, po latach, założono biwak na −650 m i sprawdzano okno w studni Beautiful oraz rejon syfonu dennego (−972 m). Na powierzchni GPS-em namierzono 34 otwory znanych jaskiń. Odkryto ponad 500 m korytarzy.

 

literatura;

■ Golicz M. 2011. Hoher Göll 2011. Jaskinie nr 4(65), s. 14–18