2007, Wielkopolski Klub Taternictwa Jaskiniowego (WKTJ) Poznań / Rudzki Klub Grotołazów „Nocek” (RKG) Ruda Śląska

kraj; Austria

rejon/masyw; Hoher Göll – rejon przełęczy Hochscharte

jaskinia; Hochschartehöhlensystem (Kammerschartenhöhle, Höhle der Sprechenden Steine – Jaskinia Gadających Kamieni, Unvollendeterschacht – Niedoróbka); „Zachęta”, „Podnieta”, „Zjadak”

termin; 01/07/2007 – 28/07/2007

 

uczestnicy;

Agnieszka APPELT – Wielkopolski Klub Taternictwa Jaskiniowego (WKTJ) Poznań

Ryszard CHINIEWICZ – Wielkopolski Klub Taternictwa Jaskiniowego (WKTJ) Poznań

Mateusz GOLICZ – kierownik – Rudzki Klub Grotołazów „Nocek” (RKG) Ruda Śląska

Marcin GORZELAŃCZYK – Wielkopolski Klub Taternictwa Jaskiniowego (WKTJ) Poznań

Aleksandra HARAT – Wielkopolski Klub Taternictwa Jaskiniowego (WKTJ) Poznań

Urszula KOTEWA – Wielkopolski Klub Taternictwa Jaskiniowego (WKTJ) Poznań

Ewa KOZŁOWSKA – Wielkopolski Klub Taternictwa Jaskiniowego (WKTJ) Poznań

Sławomir KOZŁOWSKI – Wielkopolski Klub Taternictwa Jaskiniowego (WKTJ) Poznań

Stefan NOWAK – Wielkopolski Klub Taternictwa Jaskiniowego (WKTJ) Poznań

Zbigniew RYSIECKI – Wielkopolski Klub Taternictwa Jaskiniowego (WKTJ) Poznań

Aleksandra SKOWRON – Rudzki Klub Grotołazów „Nocek” (RKG) Ruda Śląska

Norbert SKOWROŃSKI – Wielkopolski Klub Taternictwa Jaskiniowego (WKTJ) Poznań

Piotr STELMACH – Wielkopolski Klub Taternictwa Jaskiniowego (WKTJ) Poznań

Michał WYCIŚLIK – Rudzki Klub Grotołazów „Nocek” (RKG) Ruda Śląska

 

działalność;

Kontynuacja eksploracji Hochschartehöhlensystem, w którym od 2005 r. (po zjeździe Studnią Przełamanych Lodów) poznawana jest nowa, północno-zachodnia część systemu z biwakiem w sali „Katedra” (ok. −450 m). Budowa bazy górnej zajęła tydzień, a pierwsze wejścia do jaskiń 8 lipca zbiegły się z opadami śniegu. W czasie dwóch biwaków dwuosobowe zespoły sprawdzały problemy pozostawione w 2006 r.: „Gang Wycieczkowy” i „Bezpieczne Partie” zakończyły się pętlami, podobnie 300 m korytarzy odkrytych za progiem w „Korytarzu z Igłami”; w studni „Deja Vu” – zawaliskowej sali szerokości 15–20 m – pozostawiono dwa otwarte problemy (meander z silnym przewiewem i korytarz w górę). W najniżej położonym, wodnym problemie „Wasserzug” pokonano niebezpieczne zawalisko, zjechano do ciągu wodnego i ok. 70-metrowej studni (dopływ z silnym przewiewem na ok. −750 m), kończąc eksplorację w sali z kolejną głęboką studnią; w czterech szychtach zyskano ok. 100 m głębokości. Łącznie do systemu dodano 1683 m korytarzy. W rejonie między Hochscharte a „Głową Cukru” odkryto dwie nowe jaskinie: „Zachęta” (szczelina z zaklinowanymi wantami do ok. −100 m, salka z lodem i dalsze ok. 30 m) i „Podnieta” (ok. −75 m), o łącznej długości 387 m. W „Zjadaku”, rokującym połączenie z systemem, zjechano o 90 m głębiej, do ok. −240 m. Statystyki działalności WKTJ w masywie sięgają 37 km i ponad 130 jaskiń.

 

literatura;

■ Golicz M. 2008. Hoher Göll 2007. Jaskinie nr 1(50), s. 10–13

■ Gajewska A. 2007. Wyprawowy rok 2007. Jaskinie nr 3(48), s. 5