Dominik GRACZYK – kierownik – SPELEOnurkowanie / Speleoklub Warszawski (SW) Warszawa

Łukasz KOREK – SPELEOnurkowanie / Speleoklub Warszawski (SW) Warszawa

Michał WANCZEWSKI – SPELEOnurkowanie / Speleoklub Warszawski (SW) Warszawa

działalność 

Polacy skupili się na nurkowaniu w odległych syfonach i partiach za nimi, Słowacy na transportach oraz eksploracji i pomiarach partii suchych. W Gryka e Madhe zanurkowano w Syfonie Końcowym (ok. 3 km od otworu, na końcu partii Pecovskie Kupele): syfon schodzi pod kątem 45–50° co najmniej do −5 m, strop i ściany pokrywa niestabilny żwir i piasek, co grozi odcięciem nurka – wycofano się, uznając, że dalsza eksploracja wymaga prac górniczych. W partiach ponorowych Wielkiego Syfonu przenurkowano w silnym prądzie dwa znane ciasne syfony i trzeci, za którym natrafiono na 5–6-metrowy wodospad; partie te nazwano „Partie FPM” (Great Canyon / Velika Kisura) i połączono z ciągiem badanym równolegle przez M. Wanczewskiego. W jaskini Radavac (Radavcit) sprawdzono rzekomo obiecujący syfon – okazał się martwym ciągiem zakończonym salką; zamknięto temat eksploracji podwodnej w tej jaskini. Dla Ł. Korka były to pierwsze nurkowania syfonowe w głębi jaskini (akcje szkoleniowe). Opublikowano: plan Radavcit (rys. J. Zgutka, pomiary D. Graczyk 04/07/2012 i 02/2014), przekrój Syfonu Końcowego oraz plan Partii FPM Gryka e Madhe (pomiary D. Graczyk, rys. J. Strejczyk, 02/2014).

literatura

■ Graczyk D. 2014. SPELEOnurkowanie na Bałkanach. Kosowo i Albania 2014. Jaskinie nr 3(76), s. 26–29 (plany i przekroje: Radavac/Radavcit, Gryka e Madhe – Syfon Końcowy i Partie FPM, Viroit, Skotini, Górny Petranik)