kraj; Gruzja (Abchazja)

rejon/masyw; Kaukaz Zachodni, Grzbiet Gagrski – masyw Arabika

jaskinia; Brestskaja Krepost’ (Twierdza Brzeska), PL-1

termin; 03/08/2007 – 03/09/2007

 

uczestnicy;

Liena BIRIUKOVA – Rosja – Nowy Moskiewski Speleoklub (NoMoS) Moskwa

Ekatarina DOLIA – Białoruś – Geliktit Mińsk

Oksana DOLIA – Białoruś – Geliktit Mińsk

Łukasz DROZD – Sekcja Grotołazów (SG) Wrocław

Krzysztof FURGAŁ – Sekcja Grotołazów (SG) Wrocław

Michał GÓRSKI – Sekcja Grotołazów (SG) Wrocław

Magdalena JAKUBCZYK – Sekcja Grotołazów (SG) Wrocław

Aleksiej KABANIKHIN – Rosja – „Labirynt” Archangielsk

Sergiej KABANOV (młodszy) – Białoruś – Geliktit Mińsk

Sergiej KABANOV (starszy) – Białoruś – Geliktit Mińsk

Sergiej KOMAROV – Białoruś – Geliktit Mińsk

Andrei KOSZENKOV – Rosja – Nowy Moskiewski Speleoklub (NoMoS) Moskwa

Paweł KRASKO – Białoruś – Geliktit Mińsk

Sergiej KRASKO – Białoruś – Geliktit Mińsk

Jan LIS – Sekcja Grotołazów (SG) Wrocław

Marek MARKOWSKI – Sekcja Grotołazów (SG) Wrocław

Jarosław MARZEC – Sekcja Grotołazów (SG) Wrocław

Maciej MIESZKOWSKI – kierownik – Sekcja Grotołazów (SG) Wrocław

Ekatarina MUCHINA – Rosja – Nowy Moskiewski Speleoklub (NoMoS) Moskwa

Svetlana PAVLUSHEVA – Białoruś – Geliktit Mińsk

Piotr POTOK – Sekcja Grotołazów (SG) Wrocław

Oliwia RYŚNIK – Sekcja Grotołazów (SG) Wrocław

Liana SIRAZOVA – Rosja – Nowy Moskiewski Speleoklub (NoMoS) Moskwa

Michał SKŁADZIEŃ – Sekcja Grotołazów (SG) Wrocław

Jacek SZCZYGIEŁ – Katowicki Klub Speleologiczny (KKS) Katowice

Ewa SZYMIELEWICZ – Sekcja Grotołazów (SG) Wrocław

Alionka UTROBINA – Rosja – Nowy Moskiewski Speleoklub (NoMoS) Moskwa

Larissa UTROBINA – Rosja – Nowy Moskiewski Speleoklub (NoMoS) Moskwa

Denis UTROBIN – Rosja – Nowy Moskiewski Speleoklub (NoMoS) Moskwa

Igor VOLOSATOV – Białoruś – Geliktit Mińsk

Paweł WYSOCKI – Sekcja Grotołazów (SG) Wrocław

 

działalność;

Trzecia wyprawa SGW w masyw Arabika, z udziałem grotołazów z białoruskiego klubu Geliktit (Mińsk) oraz rosyjskich NoMoS (Moskwa) i „Labirynt” (Archangielsk). Obie jaskinie zaporęczowano od początku i działano w nich w oparciu o biwaki z łącznością telefoniczną. W trudnej technicznie Brestskiej Kreposti nowy ciąg odkryty w 2006 r. doprowadził przez wysokie, aktywne meandry do starych, suchych systemów sal i studni; ostatnią, 100-metrową studnią zjechano jednak na stary biwak z 2005 r., zamykając pętlę – dojście na biwak skróciło się z 8 do 3 godzin. Łącznie odkryto w jaskini ok. 250 m deniwelacji, skartowano ok. 600 m ciągów i uzupełniono wcześniejsze, niedokładne pomiary (głębokość wg przekroju −427 m). W polskiej jaskini PL-1, za ciasnym odcinkiem wejściowym, odkryto system meandrów i obszernych studni, którymi zjechano na ok. −350 m, końcową, 130-metrową studnię pozostawiono do zjazdu w następnym roku. Oberwanie wielotonowej wanty w ciasnym korytarzu na kilka dni odcięło dostęp do niższych partii. Wyprawa otrzymała wyróżnienie Kolosem za eksplorację jaskiń PL-1 i Brestskaja Krepost’.

 

literatura;

■ Mieszkowski M. 2007. Pod podszewką Arabiki. Jaskinie nr 4(49), s. 9–13 (przekroje jaskiń Brestskaja Krepost’ i PL-1, rys. M. Mieszkowski)

■ Speleokonfrontacje 2007 – III miejsce: prezentacja „Międzynarodowa Wyprawa Arabika 2007” (M. Markowski). Jaskinie nr 4(49), s. 7

■ Wyróżnienie dla wyprawy Arabika 2007. Jaskinie nr 1(50), s. 6