2009, Katowicki Klub Speleologiczny (KKS) Katowice / Tarnogórski Klub Taternictwa Jaskiniowego (TKTJ) Tarnowskie Góry

kraj; Czarnogóra

rejon/masyw; Durmitor – dolina Ledeni Do, grań między szczytami Milošev Tok i Terzin Bogaz

jaskinia; X1108, X1109, Jama na Vjetrenim Brdima

termin; 25/07/2009 – 23/08/2009

 

uczestnicy;

Aleksandra ADAMCZYK – Tarnogórski Klub Taternictwa Jaskiniowego (TKTJ) Tarnowskie Góry

Tomasz CHOJNACKI – kierownik – Tarnogórski Klub Taternictwa Jaskiniowego (TKTJ) Tarnowskie Góry

Alojzy FISCHER – Tarnogórski Klub Taternictwa Jaskiniowego (TKTJ) Tarnowskie Góry

Karol GŁADYSZ – Tarnogórski Klub Taternictwa Jaskiniowego (TKTJ) Tarnowskie Góry

Magda GŁADYSZ – Tarnogórski Klub Taternictwa Jaskiniowego (TKTJ) Tarnowskie Góry

Marcin KOWALSKI – Katowicki Klub Speleologiczny (KKS) Katowice

Łukasz KUC – Katowicki Klub Speleologiczny (KKS) Katowice

Wojciech MAZIK – niezrzeszony/a

Tomasz NIEDZIELSKI – Tarnogórski Klub Taternictwa Jaskiniowego (TKTJ) Tarnowskie Góry

Tadeusz PIELARZ – Tarnogórski Klub Taternictwa Jaskiniowego (TKTJ) Tarnowskie Góry

Joanna RAGUS – Tarnogórski Klub Taternictwa Jaskiniowego (TKTJ) Tarnowskie Góry

Tomasz STOPIK – Tarnogórski Klub Taternictwa Jaskiniowego (TKTJ) Tarnowskie Góry

Paweł SZCZEPANIAK – Katowicki Klub Speleologiczny (KKS) Katowice

Jacek SZCZYGIEŁ – Katowicki Klub Speleologiczny (KKS) Katowice / Sekcja Grotołazów (SG) Wrocław

Łukasz WEBER – Tarnogórski Klub Taternictwa Jaskiniowego (TKTJ) Tarnowskie Góry

 

działalność;

Czwarta wyprawa KKS i TKTJ w masyw Durmitor („Durmitor 2009”), skoncentrowana na kontynuacji eksploracji jaskini X1108 w dolinie Ledeni Do. Za przełazem na Rozdrożu dwie studnie doprowadziły do Korytarza Kanalizacyjnego z kilkoma syfonami; z zawaliskowej sali Hydropiekłowstąpienie (−232 m) przez ciasny korytarzyk Highway to Hell i studnię Hells Bells, z biwaku w sali, dotarto do rozgałęzionego zawaliskowego korytarza z zielonkawym iłem.  W X1108 skartowano ok. 600 m nowych ciągów – jaskinia ma ok. 1,3 km długości i 270 m głębokości. Na powierzchni sprawdzane otwory kończyły się korkami śnieżnymi lub zawaliskami; inwentaryzacyjnie zjechano znaną wcześniej studnię X1109.

literatura;

■ Chojnacki T. 2010. Durmitor 2009. Jaskinie nr 1(58), s. 19–20

■ Netografia: komunikat PZA – http://pza.org.pl/news.acs?id=316149