kraj; Słowenia

rejon/masyw; Alpy Julijskie – masyw Kanin (strona słoweńska), rejon Malej Boki

jaskinia; BC10

termin; 01/08/2010 – 21/08/2010

uczestnicy;

Krzysztof BAC – Sekcja Taternictwa Jaskiniowego Klubu Wysokogórskiego (STJ KW) Kraków

Konrad BOROŃ – Sekcja Taternictwa Jaskiniowego Klubu Wysokogórskiego (STJ KW) Kraków

Arkadiusz BRZOZA – Wielkopolski Klub Taternictwa Jaskiniowego (WKTJ) Poznań

Marcin FELDMAN – Wielkopolski Klub Taternictwa Jaskiniowego (WKTJ) Poznań

Karolina FILIPCZAK – Sekcja Taternictwa Jaskiniowego Klubu Wysokogórskiego (STJ KW) Kraków

Łukasz KARADA – Sekcja Taternictwa Jaskiniowego Klubu Wysokogórskiego (STJ KW) Kraków

Michał KURYŁOWICZ – Sekcja Taternictwa Jaskiniowego Klubu Wysokogórskiego (STJ KW) Kraków

Jan POCZOBUT – Speleoklub Warszawski (SW) Warszawa

Paweł RAMATOWSKI – kierownik – Sekcja Taternictwa Jaskiniowego Klubu Wysokogórskiego (STJ KW) Kraków

Piotr ROŻEK – Sekcja Taternictwa Jaskiniowego Klubu Wysokogórskiego (STJ KW) Kraków

Piotr SIENKIEWICZ – Sekcja Taternictwa Jaskiniowego Klubu Wysokogórskiego (STJ KW) Kraków

Magda WRONA – Sekcja Taternictwa Jaskiniowego Klubu Wysokogórskiego (STJ KW) Kraków

działalność;

Dwunasta letnia wyprawa STJ KW w Kaninie, prowadzona z biwaku na −320 m, z nadzieją na szybkie połączenie z Malą Boką. Z poziomu −630 m zjechano obszerną studnię rozdzieloną półką na dwa ciągi; BC10 niespodziewanie zmieniła kierunek z południowego na północny. Z dna północnej studni, za wodospadem, osiągnięto horyzontalny meander z silnym przepływem powietrza (−730 m). Ciąg wodny wpada do studni na −750 m (zbadany tylko początkowo), a suchy, zabłocony meander w wysokim pęknięciu (wykwity aragonitu, przewiew) doprowadził przez studnię Zieloną P35 na −823 m i do obszernej studni z półką na −830 m (otwarte przodki na N i S); dalej studnie P10 i P20 sprowadziły do „niezasilanego” syfonu 7 × 7 m na −860 m – obecnego dna jaskini. Przypadkowo upuszczony wór ujawnił obejście Meandra Upodlenia – nową studnię o głębokości ponad 220 m, uchodzącą do Myjni. Znaleziono się ok. 100 m poniżej Galerii Vilinskiej – połączenie z Malą Boką prawdopodobnie pozostało wyżej; BC10 rozwija się jako samodzielna jaskinia ku N, zapewne równoległym kolektorem. Jaskinię pogłębiono o 230 m – do −860 m; długość przekroczyła 1,7 km.

literatura;

■ Ramatowski P. 2011. Eksploracja BC10 – działalność STJ KW Kraków w masywie Kanin w latach 2009/2010. Jaskinie nr 2(63), s. 20–21 (szkic położenia BC10 i Malej Boki)