kraj; Słowenia

rejon/masyw; Alpy Julijskie, masyw Kanin – polski sektor nad jaskinią Mala Boka (baza w ruinach schroniska „Planinski Dom”, ok. 1800 m n.p.m.)

jaskinia; Poljska Jama (BC-4; system Mala Boka – Poljska Jama) oraz 7 nowych obiektów

termin; 03/08/2006 – 23/08/2006

uczestnicy;

Adam BARTOSIK – Sekcja Taternictwa Jaskiniowego Klubu Wysokogórskiego (STJ KW) Kraków

Agnieszka KIMBAR – niezrzeszona

Marcin KUBAREK – Sekcja Taternictwa Jaskiniowego Klubu Wysokogórskiego (STJ KW) Kraków

Paweł RAMATOWSKI – kierownik – Sekcja Taternictwa Jaskiniowego Klubu Wysokogórskiego (STJ KW) Kraków

Tomasz SOBAŃSKI – SSE „Karakorum”

Magdalena WRONA – Sekcja Taternictwa Jaskiniowego Klubu Wysokogórskiego (STJ KW) Kraków

Marcin ZYGMUNT – Speleoklub Częstochowa (SCC)

Piotr ZYGMUNT – Speleoklub Częstochowa (SCC)

działalność;

Ósma wyprawa STJ KW Kraków w masyw Kanin, której celem była kontynuacja eksploracji Poljskiej Jamy (BC-4), połączonej w grudniu 2005 r. z jaskinią Mala Boka (system Mala Boka – Poljska Jama: deniwelacja 1319 m, długość 8168 m). Wyprawa nawiązała ścisłą współpracę ze stroną słoweńską (J. Pirnat, A. Fratnik z klubu w Tolminie, DZRJ Ljubljana) i otrzymała plany oraz opisy Malej Boki. Strefę przyotworową („Droga przez mękę”, do −200 m) zastano poszerzoną przez grotołazów włoskich i słoweńskich. 10 sierpnia zespół z A. Fratnikiem przeszedł końcowy, ciasny odcinek meandra M.O.R. (−700 m) i obszerną galerią z silnym przewiewem dotarł do studni P40, przecinającej Galerię Milenijną Malej Boki na głębokości ok. −900 m (względem otworu Poljskiej Jamy). Ulewy i wysoki stan wody w „Dwusetce” uniemożliwiły dalsze działania w dolnych partiach, dlatego sprawdzano boczne ciągi między −170 a −300 m. W Żółtych Kominach (odkrytych w 2004 r.) pokonano ciasny meander i poznano ciąg obszernych studni, łączących się na ok. −320 m z Przylądkiem Dobrej Nadziei i Studnią Baryły (P50); odkryto też Studnię Strachów (P120). W Żółtych Kominach zmierzono łącznie ok. 300 m ciągów; okna odchodzące na północ i zachód dają szansę połączenia z jaskiniami KR18 (−202 m) i ST1. Na koniec założono depozyt w M.O.R. (−700 m) pod planowaną działalność zimową z biwakiem. W eksploracji powierzchniowej odkryto i zmierzono 7 nowych jaskiń powyżej otworu BC-4 (ponad 1730 m n.p.m.), z których żadna nie przekroczyła 50 m głębokości.

literatura;

■ Ramatowski P. 2007. Ósmy raz w Kaninie… Jaskinie nr 1(46), s. 23–25 (schemat rozmieszczenia największych jaskiń masywu Kanin, zest. T. Tomaszek)

■ Gajewska A. 2006. Wyprawowy rok 2006. Jaskinie nr 4(45), s. 4