kraj; Austria

rejon/masyw; Tennengebirge – wschodnia część masywu (Tennengebirge Ost), grań Langwand

jaskinia; Jack Daniels (P-D.12, 1511/859) i 12 nowych mniejszych jaskiń

termin; 14/08/2010 – 03/09/2010

 

uczestnicy;

Jarosław BLINKIEWICZ – Speleoklub „Bobry” Żagań

Przemysław CHMIELOWIEC – Speleoklub „Bobry” Żagań

Wit DOKUPIL – kierownik – Speleoklub „Bobry” Żagań

Maja FURTAK – Speleoklub „Bobry” Żagań

Marcin FURTAK – Speleoklub „Bobry” Żagań

Irena GABRIEL – Speleoklub „Bobry” Żagań

Rajmund KONDRATOWICZ – Speleoklub „Bobry” Żagań

Albert KOŚCIŃSKI – Speleoklub „Bobry” Żagań

Franciszek KRAMEK – Speleoklub „Bobry” Żagań

Tomasz KROTOWSKI – Speleoklub „Bobry” Żagań

Ireneusz KRÓLEWICZ – Akademicki Klub Grotołazów (AKG) Kraków

Michał KRÓLEWICZ – Speleoklub „Bobry” Żagań

Mieczysław KRÓLEWICZ – Speleoklub „Bobry” Żagań

Tomasz KUŹNICKI – Speleoklub „Bobry” Żagań

Magdalena KWIATKOWSKA – Speleoklub „Bobry” Żagań

Piotr KWIATKOWSKI – Speleoklub „Bobry” Żagań

Dariusz SAWICZ – Speleoklub „Bobry” Żagań

Małgorzata SAWICKA – Speleoklub „Bobry” Żagań

Marta SAWICKA – Speleoklub „Bobry” Żagań

Marek SAWICKI – Speleoklub „Bobry” Żagań

Piotr SZUKAŁA – Speleoklub „Bobry” Żagań

Renata WCISŁO – Speleoklub „Bobry” Żagań

Łukasz WÓJTOWICZ – Speleoklub „Bobry” Żagań

 

działalność;

Kolejna wyprawa Bobrów do jaskini Jack Daniels („W poszukiwaniu wiatru”). Biwak założono na −288 m w korytarzu Pętli Analogu, ponad kilometr od otworu, za nazwaną wówczas Salą Nie Dla Emerytów. Głównym kierunkiem były ciągi WX za Szrenicą, prowadzące w górę pod grań Langwand, gdzie wyraźny przewiew (wyczuwalny od Studni Ratowników) dawał nadzieję na drugi otwór: po wspinaczce serii progów (90 m) osiągnięto owalny korytarz z silnym wiatrem, lecz przewiew rozproszył się; 15-metrowy komin doprowadził do dna studni sprowadzającej z powierzchni (−156 m), a jedna z odnóg zamknęła pętlę z wcześniej odkrytą studnią – pozostało co najmniej pięć przodków. Na wschód i południe od Sali Nie Dla Emerytów skartowano 380 m pętli naciekowo-błotnego labiryntu Biniowe Błota. Pomierzono ponad 600 m nowych korytarzy – długość jaskini przekroczyła 6100 m. Na powierzchni wyeksplorowano 12 nowych jaskiń o deniwelacji do 55 m (en bloc). Działalność przerwał ponad 30-centymetrowy opad śniegu we wrześniu.

 

literatura;

■ Kondratowicz R. 2011. Tennengebirge. W poszukiwaniu wiatru. Jaskinie nr 1(62), s. 19–22 (plan i przekrój S-N jaskini P-D12 Jack Daniels, oprac. R. Kondratowicz 2010)